Navigatie menu
zoeken
Samen wonen in een monumentale flat
Erik van Wijk en Charles Crombach |
BSK 1 2022

Samen in een monumentale flat

Martinuskerk

Als bewoners van de Martinuskerk zien we dagelijks voorbijgangers op ons voorplein naar het portaal lopen om te zien wat zich achter de opengeslagen kerkdeuren afspeelt. Functioneert dit gebouw aan de Oudegracht nog als kerk?

Helaas, de deur is op slot. We merken: als we vertellen dat we in een kerk wonen, hebben we wat uit te leggen. Zeker aan Italiaanse toeristen, die wonen in een kerk onbestaanbaar vinden. Je hebt een appartement gekocht in een flatgebouw met monumentenstatus. Dat we in een kerk wonen is van binnen nauwelijks nog te zien, op een aantal goed bewaarde ornamenten na. In ons koopcontract staat expliciet vermeld dat er geen religieuze bijeenkomsten mogen plaatsvinden.

Begin jaren 90 zijn we met enkele tientallen mensen in een gebouw getrokken dat 100 jaar geleden vooral uit een hoge leegte bestond. Die is ingevuld door haar vol te hangen met doosvormige woningen, dwars op de lengteas.

Drie lifttorens brengen ons naar onze voordeur. Na ruim 30 jaar zijn de liften toe aan een grondige opknapbeurt. De Vereniging van Eigenaren (VvE) moet daarvoor flink in de buidel tasten. Wonen in een monumentaal gebouw is niet bepaald gratis. Samen delen en investeren geeft echter ook een goed gevoel - een gevoel van ‘Wij zijn niet bang voor zo’n forse opknapbeurt’.

Koot & Bie
We zijn architect Dolf de Maar dankbaar dat hij door stug vol te houden de kerk (ooit bij Koot & Bie te zien als de Jodocuskerk van Juinen) in een woongebouw mocht veranderen. De hoge glas-in-lood kerkramen moest hij vervangen omdat anders de appartementen veel te weinig licht binnen zouden krijgen. De nieuwe aluminium raamkozijnen voorzag hij van een oranje, menieachtige kleur die aan grondverf doet denken.

Nog jaren na de oplevering vroegen bezoekers ons wanneer het gebouw nou eindelijk eens af zou zijn.

Het souterrain aan de kant van de Pelmolenweg is de plek waar de VvE samenkomt, ongeveer onder de plaats waar vroeger het altaar stond. We vergaderen daar twee of drie keer per jaar - zittend op zelf meegebrachte stoeltjes. Het souterrain doet ook dienst als parkeerruimte. Aan de grachtenkant hebben we vijf werfkelders waarvan drie aan bewoners verhuurd zijn. In de zomer is de werf de ideale plek voor feestelijke avondmaaltijden en verjaardagen aan het water. Tot nu toe deden we alle bestuurswerk en de administratie helemaal zelf, maar sinds kort besteden we een deel aan een extern bureau uit.

De Martinuskerk is een geliefde woonplaats. We voelen ons op ons gemak en veilig in de kerk en pastorie. Op de gang, het voorplein en in het portaal komen we elkaar regelmatig tegen. Dat geeft royaal gelegenheid om een praatje te maken en contacten te leggen. De omsloten tuin van de kerk is een stille, groene idylle, vol met vogels. Van buiten is hij onzichtbaar, maar van binnen hebben de bewoners er ruim zicht op. Uit de verte hoor je slechts wat geruis van de Catharijnesingel.

Meteen na de oplevering in 1990 gingen de appartementen als warme broodjes over de toonbank. En de later vrijkomende appartementen werden snel weer ingenomen. Het aantal geïnteresseerden houdt vaak niet over, maar de kopers blijken meestal fijnproevers die er voor gáán om zo’n bijzondere kerkwoning te bemachtigen.

Jaarlijks rond 11 november vieren wij het Martinusfeest. Dat gebeurt steeds in een ander deel van de kerk, waar de appartementen dan open huis houden. Ook Koningsdag vieren we met een bescheiden markt op het voorplein met appeltaart en koffie. Een eigen klok in de vieringtoren luiden we bij bijzondere gelegenheden. Sinds een paar jaar komt een groep 65-plus-dames geregeld bijeen onder de vlag van de ‘Martina’s’ om een actueel onderwerp te bespreken. Dit vrouweninitiatief volgde na de aanmelding bij Kampong seniorenhockey van een groepje mannelijke bewoners.

< naar bewoners-en-straten-overzicht

Scrhijf je in voor de nieuwsbrief
Eerder verschenen papieren uitgaven
Waar je je meteen thuis voelt - Café van Wegen
Samen in een monumentale flat - Martinuskerk
Augustijnerklooster - Jacobskerkhof 2
De Sjuut, dorp in stad - Buurthuis Zeven Steegjes
Tolsteegbarrière - [BEWONERS EN STRATEN]
Wielrennen met Café Domkop - Loeff Berchmakerstraat
Groener en autoluw - Westerkade
Ornamenten, engelen en fresco's - Sint Augustinuskerk Oudegracht
Een nomade in de binnenstad - Agnietenstraat
Toen was het héél gewoon - Jaarbeursplein, Steenweg en...
Auto d’rin of d’ruit?  - Twee meningen in de Bergstraat
Even binnenkijken - Slachtstraat
Visuele prikkels - in de Binnenstad
35 jaar vraagbaken voor pelgrims - Janskerkhof
Theo van de Vathorst - Etalage expositie Oudegracht
Romeins dorp  - Ten zuiden van Domplein
Jan Scherjon overleden - Oudegracht
Herindeling onder de loep - Ledig Erf
Topgevels - wandeling
Studeren dankzij Vrijvrouwe - Renswoude Lange Nieuwstraat
Strak ontwerp, oud huis - Loeff Berchmakerstraat
Utrechts wieg - Tussen Domplein en Vismarkt
950 kelders, is dat alles? - Onder wegdek en langs grachten
Ontmoeting met de buren - In de 3Krone
Geschiedenis onder onze voeten - Domplein
Persoonlijk onderwijs - In de Wolvenbuurt
Struikelsteen voor Jeannetta - Lange Lauwerstraat
Nieuw beeld, oud materiaal - Beeldenpark Croeselaan
Dokteren in 75-jarige Mariahoek - Willem van der Kraan
Wandelroute door de Binnenstad - Universiteits- en HBO-panden
Dokter Q - Het kind van Joods Wijk C
Open tuinendag 2021 - Achterom bij de buren
Eerst zien, dan geloven - Croeselaan
35cm stoep, achter een biotoop - Kromme Nieuwegracht
Wietse beschermt de oceaan  - vanuit de binnenstad
Wetenschap en liefde - op de Haverstraat
Uitvalsbasis jonge vrouwen  - Kromme Nieuwegracht 3-5
Vuilnis rapen als medicijn  - tegen cynisme
Straks cultureel centrum - ooit bakkerij en judoschool
Boven Utrechts drukste locatie - rustig en stil
Wonen in een etalage - op de Voorstraat
Speciaalzaken verdwijnen - En maken plaats voor horeca
Positief over herinrichting - maar ook verbeterpunten
Otto Hamer (1938 – 2020)  - Maatschappelijk bewogen