Navigatie menu
zoeken
De laatste loodjes
De laatste loodjes
 VROUWJUTTENHOF  De laatste loodjes
Michael Schuurmans |
1 januari 2023

Michael Schuurmans praat ons elke maand bij over het reilen en zeilen in zijn buurt in de Zuidelijke Binnenstad.

De laatste loodjes; een bekende uitdrukking, een cliché, maar niet voor niks want ze zijn echt het zwaarst. Na ruim twee jaar ellende van bouwherrie, zandbakken in onze huizen, scheurtjes in muren, trillende PC’s, platgewalste fietsen en overige ongemakken, zijn wij, U-riginele bewoners van de Vrouwjuttenhof, het spuugzat.

Men at workHalf december, nog volop werk © Ian Schuurmans

Voor de kerst zou alles achter de rug zijn maar helaas… de vorst kwam en niet in de persoon van Willem Alexander. Vorstverlet dus en onvermijdelijk uitstel. Net voor de vorst hadden we een gezellige borrel op straat om op de kerstdagen, de afronding van het New U-project en de komende rust te toasten. Twee toekomstige bewoners die polshoogte van de bouw kwamen nemen, waren nieuwsgierig en kwamen mee borrelen. Ze waren zelfs zo vriendelijk om ons nieuwsgierige U-riginelen, hun nieuwe huis te laten zien. Eerst door een gemeenschappelijke gang waar een mooie, levensgrote stadstekening van Jeroen Hermkens, de muur vult. Daarna echt naar binnen in zo’n nieuw stadsappartement. Het was mooi… maar ik zag er de prijs niet aan af om eerlijk te zijn (ook niet aan de buitenkant), maar de nieuwelingen zijn er erg blij mee dus wie ben ik? Zelf zou ik voor ruim zeven ton iets meer architecturale hoogstandjes verwachten, maar naar alle waarschijnlijkheid is de helft van de prijs alleen al voor het merk Utrecht betaald.

Man at work(1) Vakmanschap © Ian Schuurmans

Na de vorst ging het snel en kreeg ik herinneringen aan mijn eigen tijd als opperman in mijn schoolvakanties. Vooral de spierpijn in de eerste week. Ik zag zand getrild en geëgaliseerd worden zodat de stenen er zo opgelegd kunnen worden. Tassen heet dat. Eenmaal vol gelegd, zand erover en trillen. Leuk detail is een buurvrouw die haar eigen stoepje graag wilde tassen… mee mocht doen… en dat ook gewoon deed.

Buurvrouw MBuurvrouw Mariken steekt ook de handen uit de mouwen © Dewolf

Zo kwam mede door haar, op 24 december de aansluiting met de Vrouwjuttenstraat toch nog tot stand door het harde werken van drie jonge, vriendelijke arbeiders met een zachte G.
De straat is helaas nog niet klaar. Een hoekje voor nummer 9 is nog niet bestraat, er zijn nog veel te weinig nietjes (vier voor de hele hof) om onze fietsen tegenaan te zetten en de bocht van straat naar hof, nodigt nu al uit om er lekker doorheen te scheuren… met auto èn fiets. Voorheen was er echt een straat met stoepranden maar alles is nu egaal. Geen stoepiebal meer en veel te veel ruimte voor ongelukken. Werk aan de winkel dus!
We kregen, om positief te eindigen, van Plegt Vos (de aannemer), allemaal een mooi boeket voor de geleden overlast. Ook in de Vrouwjuttenstraat. Zelf had ik dat liever van de projectontwikkelaar New-U  ontvangen, maar dat terzijde.

Foto bovenaan Drie jonge harde werkers met een zachte G  © Ian Schuurmans

 

Screenshot 2022-12-31 at 14.27.48

Michael Schuurmans | 8 december 2022

Toen ik in maart 2007 hier kwam wonen, was Utrecht nog een Utrecht waar deze nuchtere Rotterdammer goed kon aarden. In de Vrouwjuttenhof waar vlakbij een galerie zit. Als kunstenaar nam ik me voor dat ik daar binnen vijf jaar zou ‘hangen’. Er was toen slechts één koopzondag en alleen dan was het betaald parkeren. We kregen toen dus nog regelmatig bezoek op zondag. Gezellig.

Anno 2022 is dat wel een beetje anders. De galerie werd het niet, betaald parkeren wel en zondagsrust is verdwenen. Nog net geen 24/7-maatschappij maar we komen er wel met al die vermogende expats. 

Bezoek komt nog mondjesmaat, succesvol op afstand gehouden door de decadente parkeertarieven. Als we dus iemand willen zien, moeten we zelf op pad. Met de auto, want het OV is drie keer zo duur als we familie willen bezoeken in Rotterdam of Friesland en dan heb ik het nog niet eens over de reistijd. Terugkomen is dan altijd een avontuur. Is er plek en zo ja… hoe lang is het dan lopen naar onze voordeur? Wandelingetjes van vijf minuten zijn helaas geen uitzondering.

Maar laat ik niet te negatief zijn. Ik mag blij zijn dat ik hier (nog) mag wonen met sociale huur in de binnenstad. En dan kan ik hier ook nog eens op straat parkeren. Wat een rijkdom! Hoewel… middels een brief van de gemeente, weten we nu dat per 1 januari de tarieven voor de vergunningen alwéér omhoog gaan. En waarom? Dat staat keurig in de brief:

Parkeervergunning

‘We passen de prijs aan vanwege stijgende kosten’. Welke kosten? Zijn de straatstenen in prijs gestegen t.o.v. stoeptegels? Specificeren gaarne!

‘Ook willen we dat de stad aantrekkelijk, gezond en bereikbaar blijft’.

De Lange Nieuwstraat is de afgelopen jaren tweemaal heringericht waarbij meer dan de helft aan parkeerplaatsen is verdwenen. Nog steeds geen boom te zien maar dat terzijde. Minder plaats, toch meer betalen. En wat is er gezond aan drie keer de wijk rondrijden (CO2) om een parkeerplek te vinden? 

‘Auto’s nemen veel ruimte in beslag die we ook anders kunnen gebruiken’.
Oohh? Voor nog meer groenloze trottoirs die nauwelijks bewandeld worden?

Geboden alternatieven zijn grappig te noemen. Uitwijken naar een P+R bijvoorbeeld. Ik zie het al voor me als ik van mijn werk kom vanuit Zeist. Eerst naar P+R Westraven, lopen naar de tram of bus. Overstappen op CS en dan met lijn 2 naar huis of lopen want deze lijn valt nogal eens uit. Erg efficiënt.

Mij is het duidelijk. Dit college zegt het niet maar eigenlijk hebben ze gewoon een hekel aan auto’s. Tenzij ze in peperdure, ondergrondse garages staan die voor mensen met een sociale huurwoning niet te betalen zijn. Wat zijn ‘we’ toch inclusief, à € 577,92 per jaar. Dat is geen inclusiviteit maar exclusiviteit.

 

Foto bovenaan: het huizenblok aan de Vrouwjuttenhof in 3D met dank aan Frank V. 3D Warehouse

< naar blogs-overzicht

Scrhijf je in voor de nieuwsbrief
Eerder verschenen papieren uitgaven
English Theatre Utrecht
Binnenstad030
In de 3 Krone; Waterlelies in de grachten