Utrechts straten

Water teistert nieuw skatepark

Op het voormalige PTT-expeditieterrein, tussen het spoor en de Kruisvaart, zou het gebeuren. De locatie voor The Yard 2.0 leek ideaal: een zee van open ruimte in een tot industriële rimboe vervallen terrein. In de rafelrand van de Binnenstad. Met een entree – een grote roestige hefbrug – van monumentale allure. Op loopafstand van het station.

 

Vrijwilligers zamelden met crowdfunding ruim 10.000 euro in en bouwden op het al tien jaar braakliggende terrein een skatepark ter grootte van een half voetbalveld. Spannende graffiti omzomen het geheel, terwijl op de achtergrond almaar treinen en bussen passeren. Maar de droom ligt nu vooral in het water. Het regent te veel en er is geen geld voor een goede afvoer. Water en skaten combineren slecht.


‘Het is voor de stad eeuwig zonde dat er op zo’n plek zo weinig gebeurt.’ Max Hartveld (29) kwam al meer dan tien jaar geleden van Gouda naar Utrecht om op en in de verlaten garage op het PTT-expeditieterrein te skaten. Het was een landelijke hotspot. Er kwam een einde aan toen NS in verband met bouwplannen de garage sloopte.

 

Volhouders
Omdat die bouwplannen nooit werden uitgevoerd, ging Max met vrienden aan de slag om puin te ruimen en er een serieuze skatebaan te bouwen, vrij toegankelijk. Er kwam steun van de gemeente en er werd een stichting opgericht, zodat het mogelijk werd om het terrein in bruikleen te krijgen van NS. Loog Landaal, medewerker van het wijkbureau Zuidwest, ondersteunde het proces en is vol lof over de inzet van de vrijwilligers. ‘Het was een ingewikkeld verhaal. Ik heb heel veel respect voor de jongelui dat ze het zo lang volhielden.’


Men voelde al nattigheid bij de officiële opening op 9 juli. Max Hartveld schat dat er zo’n 170 mensuren aan voorbereidend werk nodig waren om de baan op tijd droog te krijgen. Het was een tegenslag die niet was te voorzien, zegt Max: ‘We wisten dat onder het puin een goede garagevloer lag, maar we realiseerden ons niet dat het water niet weg kan.’

 


De initiatiefnemers zitten nu om de tafel met adviseurs van het bureau KNHM (voorheen Heidemaatschappij). Misschien dat die ingenieurs nog een list kunnen bedenken.


Veel geld mag het niet kosten, want misschien is het al over twee jaar over en uit, afhankelijk van de plannen van NS. Vanwege het grillige weer is het nu bovendien onmogelijk activiteiten te organiseren die geld in het laatje brengen. ‘Je kunt niets plannen, zelfs geen skatelessen.’

 

Spuitbussen
Inmiddels runt Max met een compagnon het bedrijf Skate Days, dat gemeenten adviseert over de aanleg van skatebanen. De baan in de Ruigenhoekse polder is een van hun wapenfeiten.


Stiekem hoopt de skatepionier dat de gemeente nog een potje vindt om het probleem van de wateroverlast op te lossen. Hij onderstreept dat de baan aan de Kruisvaart met minimale middelen tot stand is gebracht. ‘Als je zo’n oppervlak nieuw zou bouwen, zouden de kosten veel en veel hoger zijn.’


Met enige afgunst kijkt hij naar andere grote steden. ‘Daar wordt veel meer geld gestopt in skatefaciliteiten. Het is een goedkope manier van vrijetijdsbesteding.’ 


Niettemin is er toch ruimte voor vermaak als de baan onder water staat, leert buurjongen Antoine (10). Naast The Yard ligt nog een woestenij van vergelijkbare omvang, die bezaaid is met lege spuitbussen. Hier ligt het fortuin van een spuitbusfabrikant. Er zijn zelfs sculpturen gebouwd van betonijzer met lege bussen. Antoine rent met een spuitknopje over het terrein rond en checkt alle bussen op gebruikswaarde. Na twintig minuten heeft hij beet. Intussen fietsen zijn vrienden kalm door de plassen op de skatebaan.

 

Uit de Binnenstadskrant Utrecht nummer 4  2017

Tekst: Bert Determeijer
Foto © Job de Jong

 

 

 


<< terug naar overzicht