Utrechts straten

Vijf balkons en een puberkamer

Ze wilden eigenlijk niet weg uit de Vogelenbuurt, waar ze twintig jaar met zoveel plezier woonden. Maar tachtig vierkante meter werd gewoon te klein voor een gezin met drie opgroeiende kinderen. En zo woont het gezin Berkers nu krap een jaar in een ruim huis op de hoek van de Ridderschapsstraat, een rustig maar kwetsbaar plekje in de Binnenstad.


Jos en Bertien Berkers zijn geen van beiden geboren Utrechtenaren. Bertien uit Nijmegen ging hier studeren, Jos uit Best kwam erbij en samenwonen zij nu vijfentwintig jaar in Utrecht. Toen hun huis in de Vogelenbuurt echt te klein was geworden, keken ze aanvankelijk naar huizen aan de rand van de stad: ‘Wij houden van rust. Maar de kinderen hadden natuurlijk ook een stem en zij wilden niet te ver van onze oude buurt en niet te ver van hun school in Transwijk wonen.
En toen zagen we dit huis te koop staan, een ruim en degelijk jaren-dertighuis. Of eigenlijk waren het twee huizen die later waren samengevoegd en dat maakt de indeling heel apart. Er zijn nog steeds twee voordeuren naast elkaar.

 


Op de balkons aan de voorkant. Koen, Bertien, Marieke
en Heidi. Vader Jos was niet thuis  © Kateleine Passchier

 
 

We kregen in februari 2017 de sleutel en verhuisden in april. We hoefden bijna niets te verbouwen. Onze huiskamer, op de eerste verdieping, hebben we vergroot door het zijkamertje erbij te trekken. We hebben geen tuin, wel een dakterras en vijf balkons, en zelfs beneden een eigen puberkamer voor Marieke (17), Koen (16) en Heidi (14) waar ze met hun vrienden hun eigen gang kunnen gaan.’


Oog van de orkaan

Bertien Berkers werkt in de buitenschoolse opvang in Hoograven en bij Vluchtelingenwerk Utrecht in de Telingstraat. Jos Berkers is adviseur bij metingen voor de spoorbouw. ‘Natuurlijk hebben we vooraf ook goed naar de buurt gekeken. Ons huis zit ingeklemd tussen twee studentenhuizen, maar daar hebben we helemaal geen last van. De contacten zijn goed.’


Bertien Berkers: ‘Het is hier echt een rustig hoekje, een dode uithoek van de Binnenstad, een stadsdorp en toch vlak bij het centrum. We wonen in het oog van de orkaan. Maar... sinds kort voelt het hier niet meer zo goed. In de oude Willemskazerne, een gemeentelijk pand hier om de hoek op de Wittevrouwenkade, komt in april een grote methadonverstrekking van Arkin (een randstedelijke GGZ-reus – MB), met dagelijks honderd bezoekers. Ik maak mij zorgen over de veiligheid. De buurt protesteert – het is wel goed voor de saamhorigheid.’


Half maart werd bekend dat huurder Arkin het pand aan het verbouwen was zonder de benodigde vergunningen. De opening van de methadonkliniek is uitgesteld tot juni. 



Geschreven door Marijke Brunt

Uit de Binnenstadskrant nummer 2, 2018


<< terug naar overzicht