Utrechts straten

Korte Smeestraat

In de rubriek 'Straten' besteden we aandacht aan één straat in de Binnenstad. Deze keer: Korte Smeestraat.

Vroeger moet de Korte Smeestraat een straat vol bedrijvigheid geweest zijn. Foto's in het Utrechts Archief laten verder zien dat er begin jaren zeventig een lelijk gat gaapte waar nu het Dorstig Harthof is; daar stonden auto's geparkeerd. Nu zijn de blikvangers de lichtbakken, die elke avond tegelijk met de straatverlichting opvlammen. Ze behoorden in 1991 tot de tentoonstelling 'Nachtregels/Night lines', waarmee het Centraal Museum zowel binnen als buiten zijn muren kunst toonde. Als een van de weinige 'neonreclames' bleven ze ook na afloop van de tentoonstelling hangen. 'Evening time is reading time' gaf de Amerikaanse kunstenaar Allen Ruppersberg zijn schepping als titel mee. Want aan één kant van de lichtbakken gaan geleidelijk de gordijnen neer. Voor de andere kant moesten alle toenmalige bewoners hun beroep opgeven. Ruppersberg zocht daar oude Amerikaanse reclameborden bij. Het archief van het Centraal Museum bewaart Ruppersbergs schetsen en ontwerpen, net als de omschrijvingen die hij hanteerde. Die zijn soms intrigerend, zoals 'publisher (of confusing matters)', want wie is dat geweest? Vorig jaar hebben de huidige bewoners de lichtbakken enigszins in kaart gebracht. Eén ornament is ooit gestolen. Verder is niet van alle andere tot nu toe de inspiratie achterhaald. Misschien kunnen vroegere bewoners daar meer licht op werpen?

 

  

 

Recent is ook nagegaan hoe het nu zat met heldentenor Jacques Urlus (1867 – 1935). Fietsenmaker Hoegee vertelde halverwege de jaren tachtig dat Urlus uit het raam van Korte Smeestraat 25 zijn aria's liet horen. Hoegee had daar uitzicht op, want zijn fietsenzaak was een winkel-woonhuis op de hoek met de Lange Nieuwstraat. Uit de burgerlijke stand blijkt dat de broer van Jacques Urlus, Henricus, vanaf januari 1925 een café had in de Korte Smeestraat 25. In 2017 is het 150 jaar geleden dat Jacques Urlus werd geboren. Hij mag dan nu vergeten zijn, destijds was hij wereldberoemd. Bij zijn overlijden in 1935 schreef het Utrechtsch Nieuwsblad: 'Deze beroemde Nederlandsche zanger zong en gasteerde aan alle eerste theaters in Nederland en Duitschland, Frankrijk, Engeland, België, Zweden, Denemarken, Rusland en Amerika. Gedurende vijf seizoenen was hij verbonden aan de Metropolitan Opera te New-York.' Verder dat Urlus al vóór 1890 'als kerkzanger in onze stad reeds een grooten naam had verworven'? Dat was in de Augustinuskerk, waar hij als jongen in het koor uitblonk, de start van zijn carrière.

 

Geschreven door Anne Pols


<< terug naar overzicht