Utrechts straten

Schuimrubberspecialist tussen de eettenten

Door Elaine Vis
Uit de Binnenstadskrant 1, 2021

 

‘Meestal krijgen we zittingen van eetkamerstoelen binnen. Vaak geërfd van opa en oma’, legt Albert Hensbergen uit. Hij is met zijn vrouw Liesbeth eigenaar van Kenton Polyether. ‘De vulling vergaat, schuimrubber wordt langzaam te zacht. Met die kussens kan je hier makkelijk komen. Dat wij aan een fietsstraat zitten is voor onze klanten en voor ons geen enkel probleem.’

 

De werkplaats achter de winkel (1977) is bomvol. Grote tafels, een bandnaaimachine om matrassen te maken uit schuimrubberen platen en een snijmachine. Regelmatig gaat de ouderwetse winkelbel. Klanten komen brengen of halen. Online is alles al doorgegeven.

 

Hensbergen: ‘Nu begint de drukste tijd. Caravans en boten worden voor de zomer klaar gemaakt. Wij snijden kussens op maat en stofferen. Door de corona missen wij de provisie van de kleine dingetjes, maar de grotere opdrachten gaan gewoon door. IJzergaren of spuitlijm verkopen, kleine dingen, is ook leuk want dan heb je contact met de mensen’.

 

Kapper na kapper
‘De Voorstraat was vroeger gezelliger: er zaten meer speciaalzaken. Nu zijn het voornamelijk eettentjes en het stikt de moord van de kappers. Dat vind ik niet leuk. De take away-bezorgers rijden je zo van de sokken. Destijds heb ik al lopen zeuren omdat de bezorgfietsen de stoep blokkeerden bij het laden en lossen voor mijn winkel. Als ik klaag gebeurt er wat, maar er wordt niet veel gehandhaafd.’

 

schermKentonLiesbeth met dochter Angela en Albert Hensbergen in de winkel © Werry Crone

 

‘Ik maak nog weleens een praatje met de kapper, de medewerkers van afhaal Sushi Wang en restaurant Selamat Makan en ik kom eigenaar Bas van De Ontdekking weleens tegen. En de meiden van de coffeeshop. Nee, wij hebben geen last van coffeeshop Pleasure. Dat vraagt iedereen altijd als eerste. Klanten die dubbel parkeren of rondjes rijden terwijl de bijrijder hasj gaat halen worden geweigerd. De beveiligers houden het goed in de gaten.’

 

‘Grote Richard’
‘Ik mis de andere specialisten wel zoals Bert’s Bierhuis en de vloerenboer die op de hoek zat. ‘Kleine Richard’ loopt nog weleens door de straat, de eigenaar van veel panden aan de overkant. ‘Grote Richard’ [Richard van Wijnbergen, red.] was in de jaren 90 de voorzitter van de winkeliersvereniging. De ondernemers hadden veel onderling contact. De oudere winkeliers gingen weg. Wij zijn met te weinig overgebleven voor een echte winkeliersvereniging. Er is een ander type ondernemer, een type die niet een zaak heeft voor het hele leven.’ •

 


<< terug naar overzicht