Utrechts straten

Rustiger dan op het platteland

Ze woonden er al een tijdje toen de mogelijkheid zich voordeed hun huis te kopen. Geen moment twijfelden ze. ‘Ja, dat kon ook niet anders als je eigen familie zegt: ‘het is hier rustiger slapen dan bij ons op het platteland, je zus toevoegt: ‘wat een lusthof, wat een paradijs’ en wandelaars je aanspreken met: ‘wat woont u hier toch mooi’.

 

In de Andreashof woont sinds 2007 het gezin Dorsman; Robert, Sandra en hun zonen Laurens Ari (11) en Anne Kees (8). Moeder ligt ten tijde van het interview en de fotosessie met een fikse griep in bed. Robert is vertaler uit het Engels en Afrikaans en is docent Engels op een hbo in Utrecht. Hij vertaalde o.a. het proza van de schrijfster Antje Krog en ook haar poëzie, dit samen met een collega. Sandra is kunstenares en heeft daarnaast een baan. In de woonkamer hangt haar werk naast mooie kaarten van Utrecht.

 

Auto weggedaan
Robert Dorsman vertelt: ‘ik ben destijds met tegenzin uit de Mgr. v.d. Weteringstraat vertrokken. Ik was gehecht aan de Maliebaan, het Oorsprongpark, maar als je een gezin sticht zijn andere keuzes noodzakelijk. Het bleek een lot uit de loterij. Met onze buren hebben we goed contact. Met vier van hen zijn zonnepanelen aangelegd. In de hof is het heerlijk rustig, er is nauwelijks geluidsoverlast en het is groen. In de zomer genieten we in onze mooie achtertuin van de liturgie in de Orthodoxe kerk, wanneer de ramen openstaan. De auto is de deur uit, want alles is heel dichtbij; het station, de bibliotheek, de kindercolleges op de universiteit en de winkels. In de beginperiode woonden er meer kinderen in de directe omgeving en was de zandbak in trek. Nu spelen onze zonen niet alleen in de hof maar ook aan de singel en vissen ze op rivierkreeftjes met hun vriendjes’. De jongens verheugen zich op de terugkeer van het water in de singel, want er zijn plannen voor de aanschaf van een bootje.’ 


Robert Dorsman, Laurens Ari, Anne Kees Dorsman © Saar Rypkemafoto: Saar Rypkema

 

Minder CO2
Huize Dorsman is niet groot, maar toch hebben alle vier na een kleine aanpassing een eigen kamer. Op de vraag wat ze het fijnst in hun kamer vinden zegt Laurens Ari: ‘ik geniet van het uitzicht vanuit mijn kamer, ik kan helemaal tot Kinepolis kijken. En in onze binnentuin is minder CO2 dan langs de singel die we oversteken als we naar de Puntenburgschool gaan. Dan ruiken we de uitlaatgassen’. Anne Kees vult aan: ‘ik vind de Japanse kers voor ons huis erg mooi, wanneer die in bloei staat’.

 

De Andreashof, die eerst een bielzentuin had, is in 2011 opnieuw ingericht in samenspraak met de bewoners en wordt ook door hen onderhouden. Anne Kees helpt mee met verpotten en zaaien. Het bronzen beeld ‘Een uil’ ter herinnering aan de in 2010 overleden medebewoner schilder Dolf Zwerver, krijgt in de winter soms gezelschap van een sneeuwpop. Voor een ‘heitje voor een karweitje’ wordt ook de hof sneeuwvrij gemaakt. •

 

Geschreven door Anna Sterk.
Uit de Binnenstadskrant nummer 1, 2019.


<< terug naar overzicht