Utrechts straten

Gele korst wordt grastalud

23 mei 2020
Door Marijke Brunt

Het is stil op zo maar een meiochtend in de grote zandbak tussen de NVWA en het roze/lichtblauwe Poortgebouw. Her en der liggen reusachtige zandhopen. Een oranje shovel verplaatst happen zand, ogenschijnlijk zonder doel. Ver weg lopen, corona-afstand houdend, een paar gehelmde bouwvakkers. Verder geen beweging.


In het zandtalud aan de overkant ligt een lichtgrijs lint van steenslag, misschien straks een wandelpad. Het talud aan deze kant is bedekt met een effengroene korst. Meer richting het Poortgebouw is in de zandbak een klein dorp neergestreken van bouwketen, geparkeerde auto's, bouwmachines, een betonfabriek.


schermTalud 
foto: Ineke Inklaar

 

Een week later. Twee bouwvakkers weten meer over de groene korst, die inmiddels geel is. ‘Dat is papierpulp met graszaad. Dat spuiten ze erop.’ De groenvoorziening komt hun vreemd voor. ‘Het zit alleen op dat stuk daar. Aan deze kant gaan ze gewoon met de hand zaaien.’ Volgens de opgave van de leverancier bevat de korst ‘graszaad, bemesting, lijm en een draagstof in de vorm van een technisch hoogwaardig samengestelde mulch’.

(Mulch is de strooisellaag bladeren, takjes, stro, mest, enzovoorts die de aarde afdekt op die plekken waar geen planten groeien).


En de groengele kleur? ‘De groene kleurstof is toegevoegd om het materiaal goed te kunnen zien als het wordt aangebracht. De kleurstof is biologisch afbreekbaar. Na een paar dagen wordt het geel.’ Er hoeft niet te worden gesproeid. ‘Als het gaat regenen, gaat het gras groeien.’

Wat moet er niet uit de kast worden gehaald voor het herstel van een stukje Stadsbuitengracht die in de 12e eeuw werd gegraven.•

 

 


<< terug naar overzicht