Utrechts straten

Dichteres Oeke Kruythof

Oeke Kruythof (81) maakt sinds maart 1995 – het allereerste begin – een gedicht voor de Binnenstadskrant. Wat is haar achtergrond en wat inspireert haar?


De dichteres is een echte Utrechtse. Ze woont al vanaf haar geboorte in hetzelfde huis in Utrecht. Ze bezocht de Kweekschool (zoals de Pedagogische Academie toen heette) aan de Maliebaan. Maar het ‘schooltje spelen’ bleek haar toch niet te liggen. Ze ging werken op de administratie van het provinciebestuur in Paushuize. Haar eerste gedicht schreef ze in 1966, over verdriet na een mislukte relatie met een man uit Noord-Ierland. ‘Mijn poëzie is uit verdriet geboren. Daarmee plaats ik het buiten mezelf.’ De poëzie werd pas echt belangrijk in haar leven, toen een collega van het Hubrecht Laboratorium op De Uithof, waar zij intussen als bibliothecaresse werkte, haar meenam naar een poëzieavond in het Schillertheater. ‘Daar lazen mensen hun eigen gedichten voor, en dat wilde ik ook. Zo is het begonnen’. 


Oeke Kruythof in de Mariahoek, een plek waar ze rustig van wordt. © Saar RypkemaOeke Kruythof in de Mariahoek, een plek waar ze rustig van wordt. © Saar Rypkema

Schoonmaakster
Kruythof haalt er een stapeltje dichtbundels bij, allemaal van haar hand. Ze schrijft zowel seculiere gedichten als religieuze poëzie. Dat noemt ze zelf meditatieve gedichten. Haar dichtbundels zijn allemaal uitgegeven met hulp van goede vrienden en bekenden. De opbrengst gaat altijd naar een goed doel, bijvoorbeeld Straatnieuws.


Voor de Binnenstadskrant schrijft ze al 25 jaar een gedicht. Ze heeft nog geen nummer overgeslagen. Haar inspiratie haalt ze uit wat ze tegen komt, uit dingen die ze hoort of ziet. ‘Ik ga er niet voor zitten. De woorden en zinnen komen vanzelf tot me’. Ze heeft altijd pen en papier bij zich, als ze naar buiten gaat. ‘Ik ga vaak koffiedrinken bij Julia’s op het Centraal Station. Daar raakte ik in gesprek met de schoonmaakster en ik maakte er een gedicht van’. Ze laat me trots een foto zien van hen beiden.


Kruythof heeft ook veel gereisd in haar leven. Maar door haar leeftijd lukt dat niet meer zo goed. ‘Ik reis nu in mijn gedichten. Daarin zie ik de hele wereld voor me’. Ze begint spontaan met de eerste regel van haar nieuwste gedicht: ‘De toekomst strekt zich uit in kilometers…’


Ze heeft tot nu toe zo’n 450 gedichten geschreven. En ze is nog lang niet uitgedicht. ‘Het verveelt nooit. In letters zit kracht, zo luidt een Joodse uitspraak’. Zij maakt ook illustraties bij haar gedichten. Die zijn net zo kleurig als de dichteres zelf (meer informatie www.oekekruythof.nl). •


Geschreven door Marianne Coopmans

Uit de Binnenstadskrant nr. 2, 2020.


<< terug naar overzicht