Utrechts straten

Breedstraat

In de rubriek ‘Straten’ besteden we een maand lang aandacht aan één straat in de Binnenstad. Wie woont er in de straat? En wat is de geschiedenis van de straat? Deze maand: Breedstraat.

Deel III Breedstraat: ‘Marktzicht is ook wel een beetje het wijkcafé’

Tussen zijn werkzaamheden door vertelt Danny (27) over zijn jaren in café Marktzicht in de Breedstraat. Marktzicht is één van de bekendste bruine kroegen van de Binnenstad. ‘We hebben veel vaste gasten en ik ken veel mensen bij naam. Het is eigenlijk wel een beetje een wijkcafé.’


Café Marktzicht is al ongeveer honderd jaar gevestigd in de Breedstraat. Een authentiek bruin café met zijn vaste stamgasten. Klanten genieten in de vroege ochtendzon van hun koffie en een broodje. ‘Ik wilde altijd de horeca in en zo kwam ik terecht in dit café. Ik werk hier nu al zeven jaar lang vijf à zes dagen in de week. Ik heb de Breedstraat zien veranderen. Zo verdween de coffeeshop en werd de Hardebollenstraat een stuk rustiger.’

 

Na het verdwijnen van de coffeeshop, die op het hoekje naast café Marktzicht zat, is er een stuk minder verkeer. Er lopen, volgens Danny, minder mensen op straat sinds het cameratoezicht en de sluiting van de Hardebollenstraat. ‘Ik weet eigenlijk nog niet of ik blij ben dat de coffeeshop weg is. Ik denk het eigenlijk niet. De uitsmijters die voor de deur stonden regelden alles en zorgden ervoor dat er niks gebeurde – ook bij ons niet. Daarnaast waren ze ook gewoon erg gezellig om mee te kletsen tussen het terraslopen door.’ De coffeeshop zorgde volgens hem juist niet voor overlast. ‘Ze kenden de hele stad en als ik iemand hier eruit moest zetten, hielpen zij mij daar ook bij,’ aldus Danny. Aan de andere kant heeft de sluiting van de Hardebollenstraat wel voor minder problemen op straat gezorgd. ‘Vroeger zag je nog wel eens wat ruzietjes hier en daar. Dat is echt afgenomen.’

Café Marktzicht


Danny werkt met plezier in café Marktzicht. ‘Het vele contact met mensen, dat vind ik het mooie eraan. Veel gasten en vrienden komen langs en dat maakt het iedere dag weer leuk.’ Als ik hem vraag wat Marktzicht uniek maakt, moet hij lang nadenken. ‘Op de Voorstraat zijn nu vele nieuwe en hippe horecagelegenheden. Wij zijn één van de weinige oude bruine kroegen van de stad. Ik heb mensen die hier binnenkomen, opgelucht zien ademhalen en zeggen: ‘Goh dit is eigenlijk het enige normale échte café in deze omgeving naast de De Potdeksel, BinnenBest en Café Van Wegen.’

Geschreven door Pippi Kragtwijk

Deel II Breedstraat: Van Boekhovencomplex

Het Van Boekhovencomplex, ook wel ‘Het Kasteel’ genoemd, in de Breedstraat heeft een rijke geschiedenis en doorstond verschillende verbouwingen en pogingen tot slopen. Begin jaren 70 kocht de gemeente de drukkerij voor 2,8 miljoen gulden. In 2013 werd het bestempeld als gemeentelijk monument.

De drukker Jacobus van Boekhoven vestigde zich in 1844 aan de Begijnehof. Het bedrijf groeide en breidde zich uiteindelijk uit in panden in de Breedstraat. Het was, begin 20ste eeuw, de op één na grootste drukkerij van Utrecht. Ze stond bekend om het drukken van boeken, reclamebladen, huis-aan-huisbladen maar nog meer om de spoorboekjes en treinkaartjes van de NS, toen nog de Staatsspoorwegen, en de redevoeringen van de Universiteit Utrecht.

Van Boekhovencomplex in 1975.


Na een fusie met drukkerij Bosch in 1968 verhuisde Van Boekhoven-Bosch naar de Europalaan op het Kanaleneiland. Het gebouw kwam dus leeg te staan en werd in 1975 verbouwd tot een appartementencomplex. Er waren 130 intekenaars voor 34 woningen. Het pand, waarvan de ingrijpende verbouwing vormgegeven was door gemeente-architect An Hulshoff Pol, viel dus in de smaak. Maar het verwaarloosde wat. Er sliepen daklozen in het gebouw en doordat de gemeenschapsruimtes zo rommelig waren werden die uiteindelijk gesloten.

Van Boekhovencomplex jaren ’70.


In 2007 luidde woningcorporatie Mitros de noodklok. Ze overwoog het monumentale complex te slopen. De voormalige drukkerij zou te duur zijn geworden in onderhoud. Maar uit een enquête bleek dat 91% van de bewoners graag in het pand wilde blijven wonen en door samenspraak tussen Mitros en de bewoners werd het ‘Het Kasteel’ gered en gerenoveerd. Dit ging in 2013 van start naar ontwerp van architect Peter Versseput. Er kwamen nog eens vier extra woningen bij. Een kwart van de 38 appartementen wordt nu verhuurd in de vrije sector en van de oorspronkelijke bewoners is meer dan de helft teruggekeerd.

Geschreven door Pippi Kragtwijk

Deel I Breedstraat: ‘Het is hier fijner wonen sinds de prostituees zijn verhuisd’

Al meer dan twintig jaar woont Remko Dekker (48) met veel plezier in de Breedstraat. De filmmaker deelt een oud pakhuis met vier dames en een paar dagen in de week met zijn dochtertje. ‘Ik ben hier als student met vrienden komen wonen, en nooit meer weggegaan.’

In de ochtendzon vertelt Remko over zijn tijd aan de Breedstraat. Zijn terras is het dak van Albert Heijn in de Voorstraat. Het grenst aan meerdere terrassen van zijn buren. ‘De werknemers van de Albert Heijn houden hier ook pauze. Als het lekker weer was konden we vroeger nog wel eens wijn bestellen bij de manager en die kwam het dan brengen. De rest van de Breedstraat heeft, denk ik, niet zo heel veel contact met elkaar. Maar op dit terras zeggen we wel gedag en maken we een praatje.’

Remko Dekker


De Breedstraat heeft voornamelijk koopwoningen en een aantal studentenhuizen. De straat is bekend vanwege Café Marktzicht en de Lapjesmarkt. ‘Als ik naar buiten loop is er altijd gezelligheid. Met Koniginnendag is het hier een genot, dan ga ik boven zitten en zie ik iedereen voorbij schuiven. ‘s Nachts is het hier echt helemaal stil.’ De Breedstraat is sinds het opleven van de Voorstraat nog fijner wonen geworden volgens Remko. In de jaren ’90 kwam hij veel in café ‘t Hart. Hij herinnert zich dat daar werd verteld over een plan vanuit de gemeente voor de Voorstraat. ‘De Voorstraat moest iets hips gaan worden met jonge ondernemers. Ik heb dat in ’95 gehoord en het is waanzinnig goed gelukt. Ik ben er onwijs blij mee want zo leuk was de Voorstraat niet.’

Remko op zijn dakterras.


De Breedstraat heeft volgens Remko grimmigere tijden gekend. Vanwege de prostituees op de Hardebollenstraat waren er in de buurt ook veel junkies en dealers te vinden. ‘Bewoners vonden het zelfs niet meer prettig om ‘s avonds nog naar de Voorstraat te lopen. Die lui vielen ons ook lastig en vroegen nadat je ze al meerdere keren gepasseerd was ‘wil je wat?’ Ik hoop dat de prostituees een plek buiten Utrecht vinden. Het is te ouderwets om in de Binnenstad nog zo’n straat te hebben. Sommige mensen vonden het nog wel romantisch, maar dat is allang voorbij. De romantiek is er van af.’

Geschreven door Pippi Kragtwijk

<< terug naar overzicht