Ook de Zeven Steegjes veranderen

De Zeven Steegjes, gelegen tussen Oudegracht, Catharijnesingel, Geertekerk en Martinuskerk, dreigen hun langste tijd als Utrechtse volksbuurt gehad te hebben met de komst van ‘buitenstaanders’ met een dikkere portemonnee. Behalve ‘echte’ Zeven Stegers woont er op dit moment ook al wat import, de meesten alleenstaand, en niet rijk. Ze worden studenten genoemd.

 

De steegjes zijn rond 1860 aangelegd op grond die de rooms-katholieke kerk verkreeg uit de nalatenschap van Willem de Kock, eigenaar van brouwerij De Boog op de Oudegracht. Een van de steegjes is ook naar hem vernoemd. De huisjes waren bestemd voor mensen die niet in hun levensonderhoud konden voorzien.


In 1995 nam de Utrechtse Maatschappij tot Stads herstel (UMS) de huisjes over van de gemeente, die plannen had ze te slopen omdat ze in slechte staat waren. Stadsherstel vond het van belang dat de sociale woningen in deze buurt behouden blijven. UMS heeft als doelstelling restauratie en behoud van monumenten.


Nu, twintig jaar later, zegt Johan Blom, directeur van UMS: ‘Het is niet meer mogelijk om huisjes in deze buurt te verhuren voor € 300 per maand. De hoge aankoop- en restauratiekosten én de door de overheid opgelegde verhuurdersheffing dwingen ons tot meer marktconforme huurprijzen.’

 

 

In de rij
‘De tijd dat leeggekomen woningen voor dezelfde lage huur automatisch toegewezen werden aan kinderen, neven en nichten van de huidige bewoners, ligt achter ons. Iedereen die ingeschreven staat en voldoet aan de eisen voor een woning, komt in aanmerking. De weinige grotere huizen zullen zelfs in de vrije sector verhuurd gaan worden’.


De hogere huren leiden ertoe dat de kinderen van de huidige bewoners vaak kiezen voor een groter huis met een tuin in een randgemeente of Leidsche Rijn, waar je de auto gratis voor de deur kunt parkeren. De wachtlijst van kinderen van bewoners wordt steeds korter; de kansen voor ‘buitenstaanders’ nemen toe. Volgens de Zeven Stegers is er veel animo: ‘Vroeger wilden ze hier niet gezien worden, en nu staan ze in de rij om hier te wonen, die yuppen,’ zegt een buurtbewoonster. Begrip voor de hogere huren voor nieuwe bewoners is er wel, als men de huur van huidige bewoners maar met rust laat.

 

De oude en nieuwe bewoners zullen aan elkaar moeten wennen. De straatjes zijn nauw en de muren zijn dun. Geluidsoverlast is er snel. ‘Laatst hebben we om twee uur ’s nachts nog tegen Willem (verzonnen naam) gezegd dat hij de stereo zachter moest zetten omdat we vroeg op moesten, maar ho maar.’ Soms is er ook niet al te veel begrip: ‘Die yup aan de overkant zei laatst dat we naar binnen moesten gaan toen we op straat stonden te praten, omdat ze hier voor haar rust woont. Nou, als je rust wilt ga je maar in een hutje op de hei zitten.’

 

Uit de Binnenstadskrant nummer 5, 2016

 

Geschreven door Richard den Hartog
Fotografie door Gerard Arninkhof


<< terug naar overzicht