Wervendossier: 'Voorkom juridisch gekissebis'

10 maart 2021
Door Ineke Inklaar
uit de Binnenstadskrant 1 2021
 
Keldereigenaren voelen zich belazerd. Ze balen van de houding van de gemeente en vinden de opdracht aan de Commissie van Wijzen voor het Wervengebied veel te formeel. Cees Hilberdink, Choorstraatbewoner, is gepokt en gemazeld in het openbaar bestuur. Zijn advies aan Utrecht: ‘Vertoon empathie, voorkom dat advocaten op het kleed komen.’ Ook bepleit hij een wervenfonds.
 
De bewoners op zijn rijtje hebben – net als vele andere keldereigenaren – lekkage. Bij zijn pand staat dag en nacht een pomp aan. Verderop gooit de eigenaar elke drie weken een volgelopen bak water weg: zo’n 50 liter. ‘Mensen wijzen boos naar de gemeente: die is verantwoordelijk vanwege slecht straatonderhoud en jarenlang toestaan van veel te zwaar verkeer. Dus moet die ook de problemen oplossen. Snel. En betalen!’ Maar kwaad zijn helpt de zaak niet verder. Hilberdink wil liever kijken ‘hoe we de problemen samen kunnen oplossen.’ Daarom was hij ook voorstander van de commissie van wijzen, een idee van Nieuwegrachtbewoner Peter Hustinx ‘bestuurlijk briljant’. Doel was juridisch gekissebis over aansprakelijkheid (dus over ‘Wie betaalt’) zoveel mogelijk buiten de deur houden.
 
Bobo’s
In oktober werd die commissie ingesteld, met drie hot shots:
• mr. Hans Hofhuis, oud-president van de rechtbanken Den Haag en Den Bosch en oud-vicepresident van de rechtbank Utrecht
• prof.dr.ir. Jan Rots, hoogleraar Constructiemechanica aan de TU-Delft
• drs. Ton van Snellenberg, programmamanager Enschede (betrokken bij de herontwikkeling van de wijk Roombeek na de vuurwerkramp).

Hilberdink was toen al afgehaakt, heeft dat netjes gebracht als ‘vanwege persoonlijke omstandigheden ...’ ‘Ik vond de opdracht te benepen geformuleerd. Er werd vooral met een juridische blik naar de kwestie gekeken. Daar wilde ik geen verantwoordelijkheid voor dragen.’
 
Het gevoel in de kelderwereld is, dat de gemeente bewoners bejegent alsof die Utrecht een poot willen uitdraaien. ‘Bij lekkage zegt de gemeente: vocht hoort nu eenmaal bij middeleeuwse kelders. Die zijn niet bedoeld om in te wonen. Bij elke scheur moet de eigenaar maar bewijzen dat die niet komt door beroerd onderhoud. Dan wijzen de bewoners op het zwaar verkeer dat over de grachten rijdt. Zo staan de partijen wantrouwend tegenover elkaar.’ Overigens is Utrecht daarin niet uniek, signaleert hij: ‘Kijk maar naar Groningen. Daar millimetert de overheid of het scheurtje in de muur er vóór de aardbeving al zat of pas erna’.

 

schermHilberdink
Cees Hilberdink geeft net als de Baliekluiver, commentaar op het doen
en laten in Utrecht @ Herman van Doorn


De kloof is nog vergroot doordat de gemeente huisadvocaat Van Benthem & Keulen, ten behoeve van de commissie van wijzen, had gevraagd om ‘een aantal handvatten, op basis van wettelijke bepalingen, literatuur en rechtspraak’. ‘Daarmee heeft de gemeente zichzelf een slechte dienst bewezen. Die aanpak tast indirect de onafhankelijkheid van de commissie aan.’
 
Rechten en plichten
Utrecht denkt – zo is Hilberdinks conclusie – bij de werven, kluizen en kelders te veel in termen van rechten en plichten. ‘Die 38 pagina’s tellende nota heb ik met verbijstering gelezen. Zie je wel, was de reactie in kelderkringen: het gaat ze niet om samenwerking, maar om het juridisch knevelen van keldereigenaren. Geen wonder dat de eigenaren zich gedwongen voelen nu zelf ook advocaten in de arm te nemen. Jammer want zo’n juridische strijd wilden we nu net voorkomen.’ Het had volgens hem de commissieleden gesierd als zij direct afstand hadden genomen van die faux pas. Dan hadden de keldereigenaren het gevoel gekregen er niet alleen voor te staan. Al meent hij in de meest recente correspondentie van de commissie een kentering te zien. ‘Het lijkt erop dat de aandacht voor samenwerking belangrijker wordt. Gelukkig maar. Open en inlevend informeren naar de opgelopen emoties bij keldereigenaren en hun beleving van de gevoelloosheid bij de gemeente - dat zou wat zijn!’
 
Zorgplicht aanvaarden
Zijn oplossing: Utrecht moet afscheid nemen van het denkbeeld dat keldereigenaren ‘de vijand’ zijn en een bestuurlijk gebaar maken door de zorgplicht voor het erfgoed ruimhartig te aanvaarden. ‘En inderdaad, dat gaat de gemeente geld kosten. En niet zo weinig ook. Daarom pleit ik voor een kelderfonds. Betaal daaruit reparaties en renovaties van het erfgoed. En reserveer daarin een bedrag voor onderhoud op de langere termijn; de komende 10-20 jaar. Wie zo bestuurt, wint aan overredingskracht en krijgt een beter imago. Dan komt er lucht in de discussie. Zo krijgt de geest van samenwerking alsnog de kans uit de fles te komen waarop zo lang een stop heeft gezeten’. •

 

Meer informatie:
http://www.binnenstadskrantutrecht.nl/stand-van-zaken/werfkelderproblemen_voor_dummies/17.html


<< terug naar overzicht