Tien jaar wachten op ligplaats

Wie een ligplaatsvergunning wil voor een bootje in de singel of ander water in Utrecht moet geduld hebben. Er staan drie- tot vierhonderd mensen op de gemeentelijke wachtlijst. Het verloop is ongeveer dertig per jaar. Wie onder aan de – inmiddels gesloten – lijst staat, komt pas over tenminste tien jaar aan de beurt.

De Kleine Boten Club Utrecht (ongeveer driehonderd leden met bootjes tot zeven meter lengte) meent dat de gemeente meer haar best moet doen om de lijst korter te maken. Zo zijn sommige vergunninghouders al lang uit Utrecht vertrokken. De club adviseert om bijvoorbeeld een jaar na vertrek hun vergunning in te trekken. Onbegrijpelijk vindt de club het dat er geen enkele vergunning is verleend voor het water in het westen van de stad, bijvoorbeeld in de buurt van de Muntbrug. Er liggen daar trouwens wel boten… illegaal.


Hellingen
Frank Nieuwesteeg, huisarts in Lunetten, en Dirk Borst, gepensioneerd ambtenaar, zitten in de stuurgroep van de club. Namens hun achterban ijveren ze ook voor een hellingbaan. Die is er nog nergens in Utrecht. Via zo’n helling kun je een bootje vanaf een trailer te water laten. Ook voor veel clubleden zou dat een uitkomst zijn. Want slechts ongeveer 130 leden hebben een ligplaatsvergunning. De bootjes van de anderen staan op de kant of varen vanaf een andere gemeente de stad in.

 


Frank Nieuwesteeg © Sjaak Ramakers


De clubleden hebben een collectieve vergunning om op een elektromotor te varen op de Kromme Nieuwegracht, de Drift en de Plompetorengracht. Dit jaar kunnen ze daar trouwens geen gebruik van maken, omdat de route wegens de werkzaamheden aan de kademuren en de werven is gestremd.

Wat Nieuwesteeg en Borst dwarszit, is dat ze op de Oudegracht niet mogen aanleggen, ook niet om alleen even een pizza te kopen. ‘Je hebt zo een bekeuring. De gemeente gedraagt zich alsof de gracht alleen voor de eenden is, en niet voor de eigen burgers met een bootje.’

 

Foto Sjaak Ramakers
Uit de Binnenstadskrant nr. 5  2017


<< terug naar overzicht