Otto Hamer: wars van ijdeltuiterij

De afgelopen twee jaar zijn alle werken van de Utrechtse kunstenaar Otto Hamer gedocumenteerd. Wel ruim 800. Een deel was tien dagen lang te zien op de verkooptentoonstelling ‘Finale?’ in kunstruimte KUUB. Daar werd ook zijn nieuwe boek ‘Belendende zaken’ gepresenteerd.


In zijn appartement in het Bartholomeus Gasthuis kijkt Hamer terug op de tentoonstelling en de boeklancering. Was het ook écht een ‘Finale?’ ‘Het vraagteken staat er niet voor niets’, glimlacht hij. ‘Je weet nooit wanneer iets voor het laatst is.’ Het nieuwe boek, oplage 125, bevat afbeeldingen van cruciale werken en overpeinzingen. De teksten doen filosofisch aan, maar die constatering wuift Hamer weg: ‘Het is totaal niet filosofisch beargumenteerd.’


Twijfel over kunstenaarschap Otto Hamer begon twee keer een kunstopleiding, maar studeerde nooit af. Hij twijfelde regelmatig of het kunstenaarschap wel iets voor hem was. Tijdens vakantiewerk leerde hij brons gieten. Met als doel geld verdienen voor grote reizen bleef hij werken in de bronsgieterij. Die reizen kwamen er nooit, wél na vijf jaar meest groot bronzen werk. Het was het begin van zijn bestaan als beeldend kunstenaar. Naast beelden maakt hij schilderijen en tekeningen. Otto blijkt daarnaast een verdienstelijk schrijver over kunst en ‘het zijn’ te zijn.

Door Luuk HuiskesDoor Luuk Huiskes


Beweging en hang naar vrijheid Veel van zijn beeldende werken hebben een handeling in zich, zoals draaien, verschuiven, vergroten versus verkleinen. Vanaf 1975 tot 1989 had Hamer, individueel en in het samenwerkingsverband BROTT, een aantal belangrijke tentoonstellingen. In opdrachtwerk voelde hij zich soms - zoals je mag verwachten van een kunstenaar - beknot. Hamer is zijn leven lang zeer maatschappelijk betrokken geweest. ‘Vroeger was het eenvoudiger om invloed uit te oefenen op de beleidsbepalers’, zegt hij. De lezer van zijn cv moet het wel opvallen dat het hem altijd om de winst voor de kunst en de mensheid gaat.


Reageren op de werkelijkheid Praat je met Hamer dan raakt zijn nuchtere bescheidenheid je. ‘Iets is niet iets anders dan het is’. In Belendende Zaken noemt hij een kunstenaar ‘iemand die de klok hoort luiden maar niet altijd weet waar de klepel hangt’. Zijn atelier heeft hij nog altijd. Er staat nog genoeg werk dat nog niet eerder tentoongesteld is. Laten we hopen dat de ‘Finale?’ opgevolgd wordt door een toegift.


Wilt u nader kennismaken met het werk van Otto Hamer, dan kunt u dat doen middels een mail naar jjgerritsma@gmail.com •


Van de redactie.
Uit de Binnenstadskrant nummer 3, 2019.


<< terug naar overzicht