'Loek was makkelijk'

Tot eind juni is er opheffingsuitverkoop bij Loek’s Good, de zaak in vrijetijdskleding op de Oudegracht 242. De kinderen van Loek Snatager staan er in de weekends. Wat daarna met het pand gebeurt dat sinds de jaren 30 in de familie is? Ze weten het nog niet. ‘Eén ding is wel zeker: het moet opgeknapt worden’, zegt oudste zoon Raf.


Tot maart was dit het domein van Loek. Dagelijks zat hij in de winkel. Achter de ouderwetse toonbank, de krant lezend. Hij keek uit op stapels vrijetijdskleding langs de wanden. Waar hij blindelings de weg in vond. ‘Als de klant iets wilde passen, had hij een probleem’, grinnikt Raf. ‘De handelswaar lag ook in de paskamers. En tegen de spiegel lagen de spullen één meter hoog.’


Onderduik
Het was er een rommeltje. ‘Je kon er je kont niet keren. Een TL-balk hing los; de verf bladderde van het plafond. Maar het kon mijn vader niet schelen: als hij zijn rekeningen maar kon betalen.’ Loek, die 16 maart op 72-jarige leeftijd overleed aan kanker, woonde boven de winkel. ‘Er was achterstallig onderhoud. Maar mijn vader peinsde er niet over te verhuizen. Hij zei altijd: ze zullen me hieruit moeten dragen.’

 

Opa Ben en vader Loek Snatager lang geledenOpa Ben en vader Loek Snatager lang geleden


42 jaar geleden nam Loek de zaak over van zijn vader Ben. Met zijn broer Bram was die hier in de jaren 30 begonnen. Bram kwam niet terug uit de oorlog; Ben zette na de onderduik bij de familie Temming de zaak voort. ‘Bram had twee panden: Oudegracht 242 en de hoek Choorstraat/Steenweg. Vanwege de woningnood moest opa kiezen. Het werd de gracht, want daar woonden NSB’ers die zo op straat kwamen te staan. Een kleine triomf.’


Zware leren jassen
Ben deed in leer. Achter de winkel was een atelier, waar wekelijks tachtig tot honderd jassen werden gemaakt voor particulieren en motoragenten. Raf heeft er nog een. ‘Zwaar en stijf, bijna kogelvrij. Als ik uitging, zette ik hem rechtop in de garderobe.’ Het stalen spinnenweb voor de ruiten beschermde tegen inbrekers. Toen Loek net de zaak had overgenomen, zat de ouwe Ben achterin commentaar te geven. Want Loek was makkelijk. ‘Hij deed de winkel op zaterdag, als hij was wezen stappen, pas om 11 uur open. ‘Mensen die echt een broek willen, komen wel terug‘, redeneerde hij.’


Maar toch had hij zakeninstinct. Hij zag dat spijkerbroeken in de mode kwamen, en kocht ruim in. ‘Van het merk Chiori. Dat had een poster met een bodybuilder met bloot bovenlijf en baby. Vaak vroegen mensen of ze die affiche mochten kopen.’ Toen Kathmandu zich verderop vestigde met dure outdoorkleding, verkocht Loek een goedkopere variant. Een succes. ‘Hij wilde daar nog lang mee doorgaan. In december kocht hij ziek als hij was – nog tachtig winterjassen in.’ •

Raf Snatager houd uitverkoop door Sjaak Ramakers
Raf Snatager houd uitverkoop door Sjaak Ramakers


Geschreven door Ineke Inklaar.
Uit de Binnenstadskrant nummer 3, 2019.


<< terug naar overzicht