Een handje helpen in Bartholomeus

Er zijn 140 vrijwilligers bij het Bartholomeus Gasthuis. Het is een groep bijzondere mensen. Van leden van het Klokkenluidersgilde en gidsen tot maatjes en dinerondersteuners, van begeleiders bij muzikale en creatieve activiteiten tot leden van de cliëntenraad. Een zaal vol mensen van alle leeftijden met vlijtige handen, soepele geesten en warme harten. Wat drijft hen?

 

Onmisbaar zijn ze, de vrijwilligers. De een doet het om nuttig bezig te zijn, de ander vanuit een innerlijke bezieling. Of het nu gaat om het levend houden van de historie van het Gasthuis of om het mensen met dementie een fijn moment te bezorgen: vrijwilligerswerk is mensenwerk. En wat veel mensen niet weten: je hoeft écht geen tijdrovende verplichting aan te gaan om zinvol bij te dragen. Al met twee uurtjes per week kun je structureel van betekenis zijn.

 

Maatjes
Voor de meeste ouderen zijn sociale contacten en een gevoel van welbevinden erg belangrijk voor hun ‘kwaliteit van leven’. Kun je iets niet (meer) als gevolg van veroudering, bijvoorbeeld omdat je minder mobiel bent, dan wordt je wereld snel kleiner. Zoals: de vrijheid om even de stad in te gaan om ergens koffie te drinken of in je favoriete boekwinkel rond te neuzen. Een maatje kan helpen dat gevoel terug te vinden of, liever nog, vast te houden. Diverse zelfstandig wonende bewoners in het Bartholomeus Gasthuis hebben een maatje die hen regelmatig bezoekt.

 

© Mienk Verhoeven© Mienk Verhoeven

 

Ook mensen die beschermd wonen vanwege dementie zijn enorm gebaat bij een maatje, bijvoorbeeld iemand die af en toe met hen wandelt, met hen naar muziek luistert of hen voorleest. Vrijwilligerscoördinator Marineke Monbredau: ‘We merken dat sommige vrijwilligers hier talent voor hebben. Zij putten voldoening uit een glimlach, een klein signaal waaruit blijkt dat iemand geniet als woorden niet langer vanzelfsprekend zijn in de communicatie. Leeftijd is hier minder belangrijk en zelfs ervaring met de ziekte is niet noodzakelijk. Het gaat om een stevige dosis geduld, met aandacht en respect naar iemand kunnen kijken en vooral: een klik.’

 

‘Groeien als mens’
Rolof Regouin, sinds twee jaar vrijwilliger bij de maaltijdondersteuning in een van de groepswoningen voor mensen met dementie, vertelt tijdens het vrijwilligersdiner over zijn leerweg in het Gasthuis: ‘Het mooiste en tegelijkertijd het moeilijkste is echt contact maken met iemand met dementie leren ‘zien’ of iemand zich prettig voelt of niet en of iemand ‘bereikbaar’ is. Moeilijk, maar niet onmogelijk. Ik vind het een kans om te leren ego en zelfbewustzijn uit te zetten en mee te bewegen de belevingswereld van de bewoner. Leer maar eens om geduld te hebben en om te accepteren dat iemand is zoals hij of zij is. Dat is makkelijk gezegd, maar je bent een heel leerproces verder voordat je je ernaar kunt gedragen. Als je die bereidheid hebt, brengt dit je veel als mens. Ik ervaar het als een geweldige rijkdom om voor ouderen met dementie te mogen zorgen.’

 

Doe mee
Marineke Monbredau: ‘We zijn altijd op zoek naar vrijwilligers. Op onze website staan de actuele vacatures. Op dit moment hebben we vooral behoefte aan maatjes voor mensen met dementie en aan dinerondersteuners in de groepswoningen voor mensen met dementie’ (een of meer dagen per week tussen 17.00 en 19.30 uur, meehelpen = mee-eten!). Meer weten? Zie www.bartholomeusgasthuis.nl/organisatie/vrijwilligers, of mail naar: vrijwilligerscoordinator@bartholomeusgasthuis.nl. •

 

Het Bartholomeus Gasthuis is een modern verzorgingshuis, verpleeghuis en Huis in de Wijk. Utrechters kunnen er meedoen aan de activiteiten, of zij kunnen er beschut en veilig wonen met of zonder zorg. Ook voor de aller-kwetsbaarste ouderen is er plek. Het Gasthuis heeft zorghotelkamers, serviceappartementen, een woonzorgcentrum en zes kleinschalige groepswoningen met ieder acht tot tien appartementen voor psychogeriatrische cliënten.


Uit de Binnenstadskrant nummer 1, 2019.


<< terug naar overzicht