Bouw mini-appartementen

Waterstraat 5 en 7, twee eengezinswoningen, worden veranderd in elf huur-appartementen van minimale afmetingen. Maar dat mag toch niet meer?

 

Inderdaad: splitsen van woningen in superkleine eenheden zou niet mogen. Dan maar afbreken en opnieuw bouwen, want volgens het gemeentelijke bouwbesluit blijft het mogelijk om, bij nieuwbouw, appartementen vanaf 16 vierkante meters te maken; de gemeente moet dan een vergunning verlenen.

Is er dus daar in de Waterstraat niets tegen te doen? Ja toch wel. De nieuwbouw wordt namelijk hoger dan het bestemmingsplan toestaat. Echter, het college van b&w mag ontheffingen verlenen om de dakgoot 1,5 m hoger te maken en dat heeft het voor de panden in de Waterstraat gedaan. Blijkbaar vindt het college dit ondanks protesten van omwonenden toch een aantrekkelijk plan.

Het Wijk C-Komitee denkt namens de omwonenden nog meer argumenten te hebben om het bouwplan af te wijzen. Eén van de appartementen blijkt kleiner te worden dan 16 vierkante meters. Dat had de gemeente niet opgemerkt. Tijdens de hoorzitting kwam de investeerder met een gewijzigd plan waardoor het appartement net wat groter wordt. Gemeente meteen akkoord.

 

Sloop in volle gang © Sjaak Ramakers

 

 

Niet-gecontroleerde berekening
De investeerder had een berekening ingeleverd, waarmee de huurwoningen net aan de vereiste EPC(energieprestatiecoëfficiënt = mate van energiezuinigheid) zouden voldoen. Gemeente akkoord, maar had de berekening niet gecontroleerd. Het Wijk C-Komitee toonde aan dat de berekening niet klopte. Het verweer van de investeerder klopte tijdens de hoorzitting ook nog niet helemaal, maar de kwestie moest maar tijdens de bouw in orde worden gemaakt. Tijdens de bouw? Door wie en hoe wordt dit dan gecontroleerd?

De vraag is ook hoe vaak de gemeente dit soort onjuistheden eerder ook niet heeft opgemerkt. Het comité probeerde daar middels een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur (‘WOB-verzoek’) achter te komen. Maar het verzoek werd niet gehonoreerd omdat de EPC-gegevens in principe altijd openbaar zijn. Op deze wijze is er voor burgers geen controle achteraf meer mogelijk.

 
Meteen klagen verstandig
Het lijkt misschien wat overdreven om direct te gaan protesteren, nog voordat er studenten naast je wonen. Maar als je het niet doet, kan dat heel vervelende gevolgen hebben. Dat ondervinden onder meer bewoners van de Springweg. Al een jaar of tien is daar overlast van studenten op kamers. De oude huizen zijn slecht geïsoleerd; de dicht op elkaar staande bebouwing zorgt voor een klankkast. Er zijn al gesprekken geweest met de (ex)wijkwethouder, politie en buurtbemiddeling.

Afspraken maken met de studenten en hun huiseigenaren (die elders wonen) is echter zinloos omdat er voortdurend nieuwe studenten wonen. En ondertussen zijn er in andere panden nog meer studenten bijgekomen.

In een ultieme poging zijn opnieuw de wethouder en de juridische dienst van de gemeente ingeschakeld. Maar wat kun je doen aan zulke langdurige misstanden, vooral ook als je in je onschuld hebt gedacht het onderling te kunnen oplossen? Want er ligt nu geen lijst met klachten waarop een jurist met succes actie kan ondernemen. Daarom: zelfs als je zelf niets bereikt hebt met je klacht, dan kan deze toch een groter belang dienen. In het geval van woonoverlast kan het college na een groot aantal klachten in een buurt maatregelen nemen. Zo zijn er buurten aangewezen waar geen splitsing of omzetting meer mag plaats hebben. De Binnenstad hoort daar niet bij!


Uit de Binnenstadskrant nummer 4  2017

Geschreven door Ben Nijssen


<< terug naar overzicht