Anke mag ├ęcht fietsen in het voetgangersgebied

16 januari 2021
Door Ineke Inklaar 

 

Dankzij een ontheffing mag Anke Colijn fietsen in het voetgangersgebied. Dat heeft haar máánden lobbyen bij de gemeente gekost. Ook heeft ze daarvoor haar medisch dossier aan een wildvreemde ambtenaar ter inzage moeten geven. ‘Maar ik kan nu weer overal komen.’


De bewoonster van de Oudegracht heeft ernstige rugproblemen, daardoor kan ze niet meer dan 250 meter lopen. ’Te voet naar de markt of naar winkels om boodschappen te doen lukt niet. Na een paar minuten verga ik van de pijn en moet ik tegen de muur leunen om bij te komen.’

Ze is daardoor afhankelijk van de fiets om zich door de Binnenstad te bewegen. ‘Fietsen gaat wel, zeker op een fiets met een lage instap.’ Niet voor niets was Colijn één van de actievoerders tegen de afsluiting voor fietsers van de gracht tussen Smeebrug en Hamburgerbrug. Ze vertelt haar verhaal omdat ze hiermee andere mensen die moeilijk lopen – ‘Zoveel mensen hebben knie-, heup- of rugproblemen’ - op een idee wil brengen.

 

schermankefietsAnke Colijn rijdt geheel legaal op de fiets door het voetgangersdomein © Luuk Huiskes


Colijn kon vanwege haar fysieke klachten bij de gemeente een ontheffing aanvragen, maar dat bleek in de praktijk nog niet zo simpel. ‘Ik val overal tussenin: ik zit niet in een rolstoel, dan zou het duidelijk zijn. Maar ik kan ook niet lang lopen. Zelf noem ik het verminderd valide.’

Om voor de ontheffing in aanmerking te komen, moest ze een verklaring van de huisarts overleggen. ‘Maar zo’n arts mag natuurlijk niet mijn medische gegevens aan een niet-dokter doorgeven. De vraag was: hoe kon ik dan bewijzen dat ik problemen had?’

Via een u-bocht heeft ze haar gegevens toch bij de gemeente ingediend. ‘Ik mag natuurlijk wel mijn eigen medische dossier opvragen. Daarin zat correspondentie tussen de huisarts en de neuroloog over mijn klachten. Die brief heb ik naar de gemeente doorgestuurd. Al vind ik het geen fijn idee dat een ambtenaar nu alles weet over mijn pijnen en mijn medicatie.’

 

schermfietsonth© Luuk Huiskes


De procedure duurde een paar maanden. In de tussentijd probeerde Anke zo veel mogelijk tijdens de venstertijden het centrum in te gaan. ‘Maar niet alle winkels zijn dan al open, dus soms was dat geen oplossing.’

Op andere momenten ging ze met de fiets de stad in. ‘Ik zat dan op mijn zadel, dat staat extra laag afgesteld zodat ik met mijn hele voet de grond raak. Op die manier peddelde ik dan tussen de voetgangers door. Daarbij werd ik vaak aangesproken door boa’s.’

Haar antwoord was steevast: ik fiets niet, ik peddel. De boa’s kennen haar inmiddels allemaal en weten wat ze mankeert. Voor de zekerheid heeft ze een kaartje met de ontheffing in haar portemonnee en aan haar stuur hangen.

Op snauwen van voetgangers reageert ze niet. ‘Bovendien: ik fiets echt heel voorzichtig, nagenoeg op loopsnelheid. Veel wandelaars gedragen zich gevaarlijker dan ik: ze steken zonder op of om te kijken dwars de straat over.’ •
 


<< terug naar overzicht