'Amsterdam achterna, dat liever niet'

Hij wilde terug naar de stad, maar niet naar Amsterdam, waar hij heel wat jaren werkte en woonde. ‘Amsterdam heeft zoveel laten gebeuren dat de aardigheid er voor mij af is. Daarom kozen we voor Utrecht. Het is hier een stuk beter, maar we moeten oppassen dat we niet dezelfde kant op gaan. Helaas heb ik het gevoel dat het gemeentebestuur niet voldoende alert is. Het kan van Amsterdam leren, maar ik betwijfel of het er tijdig bij is.’

 

Lauk Woltring, 69 jaar en gedragsdeskundige, woont sinds vijf jaar met zijn vrouw in een bovenhuis in de rustige Geertestraat. De laatste tijd roert hij zich flink in zijn nieuwe woonplaats. Hij neemt het woord vanaf de publieke tribune tijdens een wijkraadsvergadering, hij vraagt spreektijd aan op de bijeenkomst Bühne Binnenstad. Zijn boodschap luidt steeds hetzelfde: Utrecht pas op. Hij zag Amsterdam de laatste tijd hard achteruit gaan door wat hij noemt ‘een woekering van hotels, coffeeshops en Airbnbs, de enorme toename van het toerisme, en de verandering van de samenstelling van de bevolking.‘


‘De mensen met lagere inkomens zijn de Binnenstad uitgedrukt. Hele woonblokken zijn in handen van financiële professionals van de Zuidas en een bepaald slag buitenlanders, die veel verteren en een heleboel noten op hun zang hebben. Het gevolg is: veel dure cafe’s en uitgaansgelegenheden, of op rugzaktoeristen mikkende goedkope café’s en restaurants. Allemaal erg leuk, maar het evenwicht ontbreekt. Amsterdam was vroeger brutaal met een knipoog. Nu is de stad brutaal met een elleboog.’


Utrecht heeft volgens Woltring het grote voordeel dat het geen mega-attracties heeft, zoals het Anne Frankhuis en het Rijksmuseum: ‘Het toerisme is hier daarom fijnmaziger. Maar het is natuurlijk wél zo dat onze Binnenstad veel kleiner en lichter is. Wat we hebben is prachtig, dat kun je niet bevriezen, maar de balans tussen bewoners, bezoekers en bedrijven, daar gaat het om.’



Verder en verder

Woltring: ‘Behalve in het hart van het winkelgebied is de drukte in Utrecht nog niet buitensporig. Maar om te voorkomen dat het uit de hand loopt en het aantrekkelijke van Utrecht door de ellendige marktwerking verdwijnt, moet je niet afwachten maar nú je maatregelen nemen: goede controle op Airbnb’s, de festivalisering beteugelen, stoppen met de verkoop van woningwetwoningen, strengere regels voor splitsen en omzetten van woningen, en de reclameborden van de trottoirs halen want overal waar ze staan zie je stuwing van voetgangers, die dan weer ruzie krijgen met fietsers.’


Geluidsoverlast beperken is voor hem ook een zeer belangrijk punt: ‘Langzamerhand wordt het de bewoners verweten dat ze de herrie in de weg staan.’ Hij pleit voor duidelijke meetpunten, monitoren en handhaven. Fraaie toezeggingen zijn niet genoeg.


Lauk Woltring verbaast zich over de gang van zaken met het Vredenburgplein. De marktkooplui willen daar geen kunstwerk of fontein omdat dat ten koste gaat van een aantal kramen. ‘Het gemak waarmee men deze lieden zoveel ruimte geeft is onbegrijpelijk. Zij drukken andere gebruikers weg van wat een mooi stadsplein had moeten worden.’


De plannen om het voetgangersgebied te vergroten vindt hij slecht. ‘Want dan gaat het natuurlijk verder en verder, met als gevolg dat je als Binnenstadsbewoner met de fiets geen boodschappen meer kunt doen.’ •

Uit de Binnenstadskrant nummer 5, 2016.

Geschreven door Dick Franssen

Fotografie door Sjaak Ramakers


<< terug naar overzicht